„1nawet nie ruszajcie jej, bo nic z tego nie wyjdzie...
I nie wiem, czy mi pani uwierzy, to już pani sprawa; mąż dostawał tzw. dodatek reprezentacyjny. Ale ja z tego grosza nie widziałam, to szło dla rodzin żołnierzy. Mało tego, połowa pensji sła na to. Ja sporadycznie dostawałam od męża pieniądze, tyle. żeby przeżyć. Wówczas otrzymywaliśmy bardzo duże i cenne deputaty żywnościowe, bo i kawior, wódkę, winiaki itp. Gosposia moja chodziła na rynek i sprzedawała to. W ten sposób mieliśmy pieniądze. Nie powiem, żebym była biedna w tym czasie, ale na pewno mi się nie przelewało.
— Między generałem Berlingiem a RolaŻymierskim wciąż były konflikty
MB — Tak. Prawie od początku. Żymierski był marnym narzędziem w ręku Bermana, Bieruta itp. Tak bym to nazwała. Żymierski to był człowiek, który poszedł na współpracę, bo właściwie nic mu nie pozostało. Wie pani, chciał wstąpić do AK, nic przyjęli go. Jeszcze przed wrześniem 1939 roku był zdegradowany i wyrzucony z wojska. Dzisiaj pan Jabłoński mówi, że on jest zrehabilitowany. Ja pytam — przez kogo
— Stalinowi bardziej odpowiadał posłuszny Żymierski niż Berling
MB Stalin chciał Berlinga, o dziwo. I to nam nie przynosi zaszczytu. Stalin się upominał o Berlinga.“(11)