„— To pochodzi stąd, że malujesz intelektem.
— Przyczyna, dla której wy, głupcy, nie malujecie intelektem, jest ta, że go nie macie!
— Popatrzcie tylko na twarz Georgea. Szybko! Doprowadziliśmy naszego uczonego do wściekłości, nie ona co.
— Dlaczego zawsze zwalczacie się wzajemnie i kłócicie z sobą — wtrącił Vincent. — Dlaczego nie próbujecie współpracować
— To może nam powiesz — spytał Gauguin — co nam przyjdzie z naszej współpracy
— Chętnie — odparł Vincent wkładając do ust twarde żółtko. — Wypracowałem pewien plan. Jesteśmy gromadą nieznanych. Manet, Degas, Sisley i Pissarro utorowali nam drogę. Zostali uznani i ich obrazy wystawia się w wielkich galeriach.1 Są więc artystami wielkich bulwarów. My musimy pójść w boczne ulice, zostać artystami małych bulwarów. Dlaczego nie mielibyśmy wystawić naszych obrazów w małych restauracjach, w lokalach, gdzie schodzą się robotnicy Każdy z nas da, dajmy na to, pięć obrazów. Codziennie zawiesimy je w innym lokalu. Będziemy je sprzedawać po cenach dostępnych dla robotników. W ten sposób nie tylko uprzystępnimy oglądanie naszych prac szerokiej publiczności, ale umożliwimy również ubogiej ludności Paryża nabywanie dobrych obrazów niemal za darmo.“(4)